Денес се навршува една година од трагичниот пожар во дискотеката „Пулс“ во Кочани, каде животот го загубија 63 млади луѓе. На местото што некогаш пулсираше животот, сега стојат 63 празни столчиња, симбол на изгубените животи и непополнетата болка на нивните семејства. Денот на годишнината, 16 март 2026, се одбележува со сплотено сеќавање на граѓаните на Кочани и околните места, кои со свеќи во рацете, воздишки и минута молк оддадоа почит на трагично загинатите.

Ноќта што го промени Кочани

Сè започна вечерта на 14 март 2025 година, околу 02:30 часот, кога пожарот изби во дискотеката „Пулс“. Во моментот на трагедијата во клубот се наоѓаа повеќе од 300 посетители, претежно млади луѓе и тинејџери. Просториите беа преполни, а објектот не располага со доволно излези за евакуација, ниту ги исполнуваше основните стандарди за безбедност. Огнот се проширил за само неколку минути, создавајќи хаос и паника кај сите присутни.

Епилогот беше трагичен: 63 лица го загубија животот, додека над 50 беа сериозно повредени и хоспитализирани во Кочани, Штип и Скопје. Најтешко повредените беа испратени во соседните земји за специјализирано лекување. Најмладата жртва имаше само 16 години, а највозрасниот посетител 42 години. Повредените и преживеаните со години ќе ги носат трајните последици од овој настан.

Преживеаните раскажуваат за часовите и деновите по пожарот како низ хаотични и болни премрежја: дел од нив поминале недели во кома, некои го заборавиле датумот, а многумина морале да се соочат со новата реалност на траумата и загубата на пријателите. Заедницата сведочи за храброста на младите кои, и покрај страдањето, продолжија да живеат и да пренесуваат порака дека вакви трагедии никогаш не смеат да се повторуваат.

Борбата за правда и солидарност

Во текот на изминатата година, родителите на загинатите и повредените се покажаа како најгласни носители на борбата за правда. Нивниот „Марш на ангелите“, симболичен чин на болка и надеж, се одржуваше секоја сабота во Кочани и повеќе пати во Скопје пред институциите. Додека институциите најавија реформи во системите за безбедност и контрола, семејствата остануваат скептични, оценувајќи дека „ветуваат многу, а прават малку“.

Локалните организации, како Сапорт Кочани, се покажаа како пример за солидарност и непосредна помош. Тие први започнаа да пренасочуваат донации директно на засегнатите семејства и преживеаните, обезбедувајќи поддршка што понекогаш надминуваше она што институциите можат да го понудат.

Судскиот процес

Полицијата и судството започнаа истраги и покренаа обвиненија против одговорните за управувањето со дискотеката. Обвинителството презентираше фотографии, видеоматеријали и сведочења од преживеаните, кои ја прикажуваат паниката, хаосот и неможноста за евакуација. Според извештаите на ТППЕ и вештачењата на стручни лица, клубот не ги почитувал сите стандарди за безбедност, а обвинетите тврдат дека пожарот бил несреќен случај.

И покрај сериозните пропусти, политичка одговорност не беше преземена, оставки немаше, а семејствата очекуваат вистинска правда и институционални промени кои ќе спречат слични трагедии во иднина.

Годишнината и сеќавањето

Годинава, на денот на годишнината, граѓаните се собраа пред поранешната дискотека „Пулс“. Во 02:15 часот, светлината од свеќите го осветли местото, а во 02:32 часот – точното време кога избувна пожарот – се оддржа минута молк. „Нека светлината сведочи дека не забораваме, а тишината зборува за љубовта што останува“, беше пораката која ја испрати заедницата.

Општина Кочани организираше тридневна комеморативна и духовна програма: богослужби, отворање на меморијалот „Недовршени соништа – секое име е нечиј свет“, симболична инсталација „63 бели столчиња – 63 животи“ и мурал „Ѕид на сеќавање“. Во програмата беа вклучени и велосипедски тури, семинари за безбедност, трибини за превенција на несреќи и поддршка на повредените и семејствата на настраданите.

Во Скопје се одржа „Меѓународна конференција за институционалните и клиничките аспекти и решенија по пожарот во Кочани“, на која учествуваа лекари, функционери и експерти од земјата и странство. Тие ги презентираа искуствата од третманот на жртвите, начинот на психолошка поддршка и важноста од постојана грижа за преживеаните.

Симболика и порака за иднината

Празните столчиња денес, семејствата во жалост, преживеаните кои се соочуваат со трауми и целата заедница што се собра пред „Пулс“, се симбол на болката, но и на сплотеноста и храброста. Пораката е јасна: трагедијата никогаш да не се повтори. За тоа, секој вработен во институциите мора да ја завршува својата работа доследно, со интегритет, без компромиси.

Преживеаните и семејствата на загинатите продолжуваат да ја пренесуваат пораката за солидарност, да учат од минатото и да бараат правда. Заедницата, преку сплотеност, поддршка и акции за сеќавање, останува да сведочи за 63-те млади животи кои трајно го промениле Кочани и целата држава.

Светлината на свеќите и тишината на минута молк зборуваат за љубовта што останува, за болката што не се брише и за решеноста трагедијата никогаш да не се повтори.