Не им требаше многу време на луѓето на интернет да почнат да прават сурови шеги за петте луѓе кои беа заробени во подморница во темнината на Атлантикот и завршија со најлошата смрт што може да се замисли. Почетниот шок на луѓето кои ја прочитаа вестта брзо се претвори во општ потсмев на Интернет, а гласините за изгубената подморница почнаа да се шират со молскавична брзина на TikTok и Twitter. Додека семејствата беа во паника, голем дел од светот се потсмеваше.
Се создаваа шеги и се смеевме на шегите, а црниот хумор последниве денови беше поприсутен на интернет од кога било досега.
Како е тоа можно? Зошто се потсмеваме со ваквите вести и дали сме ментално здрави луѓе ако ни се ужасно забавни шегите на сметка на пет мртви луѓе?
„Информациите не зависат од тој што ги објавува, туку од оној што ги добива. Живееме во време кога информациите брзо поминуваат, тоа е една работа. Друга работа е што денес секој човек може анонимно да коментира за што било и да направи шега на сите. Тогаш настапуваат човечката одговорност, односно колку е некој етички и морален и колку, како што велиме психијатрите, некој има приоритети и своја структура“, изјави професорот Боран Углешиќ, психијатар и примариус на клиниката за психијатрија на КБЦ Сплит за хрватски Индекс.
Денес не можеме да очекуваме некој да има граници во црниот хумор
„Ваквата ситуација предизвикува различни реакции и мислења кај луѓето, од жалење до споредба. На пример, денес се удавиле 150 луѓе кои се бегалци и никој не пишува за тоа, додека пишуваат за авантуристички предизвик во кој пет лица влегле во подморница и заминале да гледаат нешто што повеќето не можат. Ова го покренува прашањето кој на кој начин гледа на ситуацијата“, вели тој.
„Некои на тоа гледаат преку завист кон богатите луѓе, а други бараат поинаков начин да го покажат својот хумор. Денес не може да се очекува некој да има граници во својот хумор. Денес на интернет можете да најдете коментари и за сообраќајни незгоди во кои се наведува дека жртвите „ништо друго не заслужиле“. Затоа не можеме да очекуваме луѓето да ја гледаат несреќата преку емоциите на семејствата на тие луѓе. Генерално, на луѓето им беше дозволено да коментираат каква било информација. Колку повеќе сензации, толку е подобра читателската публика на медиумите. Луѓето бараат сензација. Од друга страна, примитивизмот се јавува и кај луѓето. Велат црниот хумор ја преминува границата на вкусот, а границата на вкусот е растеглив термин“, додава Углешиќ.
„Времето на добар сарказам и здрав хумор е во минатото“, смета Углешиќ и додава дека исмејувањето на социјалните мрежи на сметка на оваа несреќа е всушност очекувано.
„Ова не е ништо чудно и очекувано е. Тоа покажува колку сме несовесни, неетички и неморални“, додава тој.
„Прашањето е колку длабоко се навлегува во информациите. Најпрво сите ќе имаме урнебесна реакција се до моментот кога некој ќе застане на неколку секунди и ќе сфати дека овие пет луѓе имаат семејства кои се обвиени во црно. Се случи трагедија“, вели Углешиќ.
Зошто нема исти реакции за сообраќајни или авионски несреќи?
„Сигурно има врска со специфичноста на оваа несреќа. Приказната е интересна поради многу фактори, условите се екстремни и ова не е секојдневна приказна. Една автобуска несреќа се случува на дневна основа и не е толку спектакуларна. Ова е нешто што е чудно и необјасниво за луѓето и затоа дава простор на тоа да реагираат со смеа и шеги. Ситуацијата е специфична затоа што е невообичаено и на луѓето им дава многу поголема имагинација“, објаснува тој.
Луѓето не ги перцепираат како реално ваквите несреќи, како изгубената подморница, вели докторот.
„Замислете човек од, на пример Далмација, кој чита дека пет луѓе отишле со подморница контролирана однадвор до длабочина од четири километри. Тој нема апсолутно никаква способност да разбере таква ситуација и затоа мрачниот хумор и шегите ќе бидат многу поинтензивни“, додава тој.
Професорот Углешиќ го потсетивме дека сличен случај на масовно исмејување на Интернет се случи и кога во Меѓумурје, беше пронајден труп на жена кој стоел таму од 1998 година. Значи, не се работело за милијардери, туку за несреќна жена која била убиена во сопствената куќа.
„И таа приказна е ужасно морбидна и невообичаена, чудна и без преседан за луѓето. Повторно, постои неможност луѓето да се поистоветат со ситуацијата. Кога човек не може да се идентификува со ситуацијата, тој има примарна реакција која се рефлектира на тој начин “, ни вели тој.
Не сте оштетена личност ако имате смисла за мрачен хумор
Дали се е во ред со луѓето кои сакаат мрачен хумор?
„Студиите покажуваат дека луѓето кои имаат смисла за црн хумор се поинтелигентни од другите и имаат допир на цинизам и сарказам. Ова покажува различна социјална интелигенција. Така што тие не мора да бидат ментално ‘оштетени’. Едно е менталното здравје, а другото се емпатијата и емоциите“, вели Углешиќ.
Денес, смета Углешиќ, ние сме многу помалку сочувствителни од пред дваесет или триесет години.
„Тоа може да се види во секојдневниот живот. Имате ситуација кога човек паднал од мотор и никој не застанува, а луѓето само поминуваат. Начинот на живот и домашното воспитување не прават помалку емпатични. Денес егоизмот е примарен, а некогаш беше резервиран само за одредени поединци. Егоизмот, всушност, е нешто што повеќето луѓе го покажуваат во ерата во која живееме“, заклучува тој.
Извор: Index.hr
