Теоријата дека јадењето ананас го подобрува вкусот на спермата со години циркулира низ интернет просторот како неоспорен љубовен совет. Уролозите и нутриционистите посочуваат дека иако исхраната има удел во хемискиот состав на телесните течности, ананасот не претставува магично решение кое делува преку ноќ. Биохемијата на ејакулатот е сложен систем во кој пресудна улога играат општата хидратација, редовните прехранбени навики и балансот на минерали во организмот.
Спермата не се состои само од сперматозоиди. Нивниот удел е помал од 5 проценти од вкупниот волумен, додека остатокот го сочинува семената плазма што ја лачат простатата, семените меурчиња и булбоуретралните жлезди. Оваа течност содржи протеини, цинк, калциум, натриум и фруктоза, која служи како главен извор на енергија за клетките.
Поради алкалната природа на семената течност, која има pH вредност помеѓу 7,2 и 7,8 за да ги заштити сперматозоидите од киселата средина во вагината, природниот вкус најчесто е благо солен или метален. Ананасот содржи висока концентрација на природна фруктоза и ензимот бромелаин. Внесувањето овошје со висока содржина на шеќери и органски киселини може суптилно да ја модифицира аромата на течностите, но таа промена никогаш не резултира со десертен или екстремно сладок вкус.
Честа заблуда е дека една чинија свеж ананас или чаша сок испиена еден час пред сексуален однос носи моментален резултат. Процесот на варење, апсорпција на хранливите материи во крвотокот и нивно интегрирање во секретите на репродуктивните жлезди бара време.
За каква било забележлива нутритивна промена во составот на спермата се потребни помеѓу 12 и 24 часа континуирана обработка во дигестивниот тракт. Еднократниот внес не прави разлика. Дополнително, секој метаболизам ги разградува соединенијата со различна брзина, па ефектот варира од личност до личност.
Уролошката пракса покажува дека намирниците што го влошуваат вкусот имаат многу поизразен ефект од оние што наводно го подобруваат. Црвеното месо, лукот, кромидот, брокулата, аспарагусот и силните зачини содржат сулфурни соединенија кои даваат остар, горчлив тон на секретите. Сличен негативен ефект имаат редовното пушење цигари, прекумерниот алкохол и големите количини кофеин.
Наједноставниот и научно потврден фактор за неутрализирање на непријатниот вкус и мирис е внесот на обична вода. Дехидрацијата доведува до поголема концентрација на соли и киселини во семената течност. Добрата хидратација го разредува секретот, го намалува интензитетот на металниот вкус и создава рамнотежа многу поефикасно отколку изолираното консумирање егзотично овошје.
