Појавата на влага и мувла во домовите станува акутен здравствен проблем со почетокот на грејната сезона. Капките вода на прозорците не се само естетски дефект, туку јасен показател за нарушена рамнотежа меѓу температурата, влажноста на воздухот и циркулацијата. Четиричлено семејство дневно испушта до 12 литри водена пареа низ секојдневните активности. Кога таа пареа нема каде да излезе поради херметички затворена столарија, веднаш почнува развојот на габични колонии.
Капките по рабовите на прозорските рамки се првиот предупредувачки знак. Овој феномен настанува кога топлиот и влажен воздух од собата ќе дојде во контакт со ладна површина. Стаклото и алуминиумските или ПВЦ профили без термички прекин се најчестите термални мостови во објектот.
Ако релативната влажност во просторијата надминува 60 проценти при собна температура од 20 степени Целзиусови, точката на росење се спушта на само 12 степени. Тоа значи дека секоја површина со таа температура веднаш привлекува течност. Задржувањето на таа вода подолго од 48 часа создава идеална подлога за пробивање на спорите од мувла низ силиконските споеви и ѕидовите.
Најчестата грешка во домаќинствата е оставањето на прозорецот на кип. Оваа навика не обезбедува потребна размена на воздух, туку континуирано ја лади ѕидната маса околу прозорецот. Изладениот малтер околу рамката станува постојана точка на кондензација штом просторијата повторно ќе се затопли.
Спротивниот пристап, познат како шок-проветрување, го решава проблемот без загуба на топлинска енергија. Со целосно отворање на сите прозорци на три до пет минути, неколку пати дневно, се менува целиот волумен на воздухот. Ѕидовите, мебелот и подовите ја задржуваат акумулираната топлина, па свежиот сув воздух однадвор се загрева за помалку од десет минути. Сувиот воздух бара значително помалку енергија за затоплување од влажниот.
Штедењето со целосно исклучување на греењето во спалните или помошните простории директно ја влошува состојбата. Топлиот воздух од дневната соба или кујната природно мигрира кон постудените соби. Кога ќе влезе во соба со температура од 14 или 15 степени, релативната влажност моментално нагло расте, а пареата се таложи директно на ладните ѕидови зад плакарите и креветите.
Температурната разлика меѓу собите не смее да биде поголема од четири степени. Рамномерното одржување на минимална база од барем 18 степени во сите делови од станот овозможува градежната конструкција да остане сува.
Едно испрано полнење на машината за перење содржи меѓу два и три литри вода која директно испарува во просторот доколку се суши на собна сушара. Поставувањето на влажни алишта врз радијатори го удвојува проблемот: го блокира протокот на топол воздух и експоненцијално ја крева влажноста во критичните зони.
Доколку сушењето во посебна сушара со кондензатор или на отворена тераса е невозможно, просторијата каде што стојат алиштата мора да биде изолирана со затворена врата и постојано проветрувана. Секојдневното готвење без вклучен аспиратор и туширањето без отворен вентилациски канал имаат сличен ефект.
