Оценките за тоа кои се најомразените музичари за соработка во индустријата се субјективни, но судските архиви и сведоштвата на поранешните членови од нивните бендови откриваат документирани случаи на злоупотреба на моќта. Од неисплатени авторски права и казни од 50 долари за капка крв на униформата, па сè до репетиран пиштол на среде снимање во студио, колегите раскажуваат како изгледала работата со 11 славни музички имиња.
Лорин Хил, Морисеј и Дејвид Брн завршија во спорови за авторски права и хонорари
Четири музичари кои работеле на албумот „The Miseducation of Lauryn Hill“ во 1998 година ја тужеа Лорин Хил за непризнаени авторски права и постигнаа вонсудска спогодба. Пијанистот Роберт Гласпер откри дека по цела недела десетчасовни проби во 2008 година, таа сакала да им ја преполови платата ден пред настапот, додека гитаристот Џеј Гор ја тужеше во 2011 година тврдејќи дека таа пред персоналот рекла: „Не ми се верува дека ве плаќам вас будалите, вие треба да ми плаќате мене“. Нејзиниот колега од Фјуџис (Fugees), Прас Мишел, изјави дека има поголема шанса Осама бин Ладен и Џорџ В. Буш да пијат лате заедно отколку тој пак да соработува со неа.
Сличен однос покажа и фронтменот на Смитс (The Smiths), Морисеј. Тапанарот Мајк Џојс го доби на суд за неисплатени авторски надоместоци (еден милион фунти и 25 отсто удел), при што судијата го опиша пејачот како „неискрен и кавгаџиски настроен“. Басистот Енди Рурк не добил надомест за две авторски песни снимени по распадот на бендот, а претходно, додека се борел со зависност од хероин, добил отказ преку порака на автомобилот: „Енди – ти ги напушти Смитс. Збогум и со среќа, Морисеј“ (приказна која пејачот ја негира).
Во групата Токинг хедс (Talking Heads), басистката Тина Вејмут за Дејвид Брн рече: „Тој ќе ве користи сè додека повеќе нема корист од вас“. Колегите за распадот на бендот дознале од весник, а тапанарот Крис Франц го обвини дека си ги припишал авторските права на првиот тираж од албумот „Fear of Music“, пред кредитите за песни како „Life During Wartime“ да бидат коригирани за сите четири члена.
Џејмс Браун и Шон Комбс ги контролираа музичарите преку парични казни и договори
Фанк-музичарот Џејмс Браун заработувал меѓу 350.000 и 500.000 долари неделно, но целиот буџет за плати на бендот го држел на 6.000 долари и редовно ги казнувал музичарите. Тромбонистот Фред Весли добил казна од 50 долари (при неделна плата од 200 долари) затоа што од напорно свирење во салата „Аполо“ му пукнала усната и капка крв паднала на униформата. Басистот Бутси Колинс раскажа дека Браун по секој одличен концерт ги убедувал дека свиреле лошо за да вежбаат повеќе, а во 1988 година со сачмарка влета на семинар бидејќи некој го користел неговиот приватен тоалет.
Во издавачката куќа „Бед бој“ (Bad Boy), раперот Мејс го обвини Шон „Диди“ Комбс дека „намерно ги изгладнувал“ артистите и му платил само 20.000 долари за издавачките права кога имал 19 години, одбивајќи подоцна да му ги продаде назад за 2 милиони долари (му ги врати во 2023 година). Пејачката Обри О’Деј работата со него ја нарече „тортура“, а во 1999 година Комбс призна вина за вознемирување откако со уште двајца мажи го претепаа директорот Стив Стаут со телефон, стол и шише шампањ поради спор околу спот на Нас.
Ваквите примери од светската индустрија отвораат директна паралела и со условите во кои работат домашните и регионалните музичари. Иако локалната сцена располага со далеку помали буџети, придружните музичари, тон-мајсторите и авторите кај нас со години се соочуваат со настапи без пишани договори, скратени хонорари и непочитување на авторскиот труд од страна на посилните играчи во естрадниот бизнис.
Фил Спектор вадел огнено оружје пред Леонард Коен, Џон Ленон и Рамоунс
Долго пред продуцентот Фил Спектор да биде осуден за убиство, тој во студио му притиснал пиштол со калибар .45 на вратот на Леонард Коен со зборовите: „Леонард, те сакам“, на што кантавторот одговорил: „Се надевам дека ме сакаш, Фил“. На снимање со Џон Ленон испукал куршум во таванот, па Ленон му рекол: „Фил, ако сакаш да ме убиеш, убиј ме. Само не ми ги чепкај ушите. Ми требаат“. Продуцентот му вперил пиштол и на Ди Ди Рамоун, со оружје ги пречекал членовите на Блонди (Blondie), а поранешната сопруга Рони Спектор ја држел заклучена дома криејќи ѝ ги чевлите.
Експлозивен темперамент имаше и џез-тапанарот Бади Рич, чиј оркестар тајно ги снимаше неговите навреди во автобусот („Лентите на Бади“). Рич им се заканувал со отказ на сите за само една погрешна нота, а на тромбонистот Дејв Паничи му дал две недели да избере дали сака „брада или работа“.
Ексл Роуз, Кортни Лав, Дејвид Крозби и Кетлин Бетл ги исцрпувале соработниците
Басистот на Ганс ен роузес (Guns N’ Roses), Даф Меккеган, опиша како бендот и 50.000 луѓе редовно го чекале фронтменот Ексл Роуз по два до четири часа да излезе на сцена. Зад сцената на персоналот му било забрането да стои во ходниците низ кои тој минува, а во 1991 година Роуз скокна во публиката за да одземе фотоапарат од обожавател и ја напушти бината, предизвикувајќи ги немирите во Риверпорт.
Во бендот Хоул (Hole), Кортни Лав ја замени тапанарката Пети Шемел на снимањето на албумот „Celebrity Skin“ со оправдувањето „тоа е само бизнис“, што ја врати Шемел кон зависноста, а во 1995 година Лав беше осудена на условна казна за физички напад врз пејачката Кетлин Хана на фестивалот Лолапалуза. Кантавторот Дејвид Крозби, пак, беше избркан од Брдс (The Byrds) во 1967 година поради неговиот комплекс на виша вредност, а подоцна ги расипа односите и со колегите во супергрупата „Крозби, Стилс, Неш и Јанг“, па Греам Неш во 2016 година изјави: „Му го спасував задникот 45 години, а тој се однесуваше кон мене како кон ѓубре“.
Во класичната музика, оперската пејачка Кетлин Бетл барала луѓето на пробите да не гледаат во неа и го откажала настапот со Виенската филхармонија само три часа пред почетокот. Во Операта на Сан Франциско сценските работници испечатиле маици „Ја преживеав Бетл“, а кога директорот на Метрополитен операта во Њујорк, Џозеф Волпи, во 1994 година ѝ врачи отказ поради малтретирање на колегите, целиот ансамбл веста ја поздрави со аплауз.
