Овогодишниот септември беше втор најтопол септември во светот откако постојат мерења. Просечната глобална температура изнесуваше 16,27 степени Целзиусови, објави денеска европската служба за следење на климатските промени „Коперникус“.
Септември воедно беше втор месец по ред во кој глобалната температура беше за повеќе од 1,5 степени повисока од просекот од прединдустрискиот период, односно времето пред луѓето масовно да почнат да користат фосилни горива.
Во западна Европа септември беше меѓу најтоплите откако постојат мерења, со температура изедначена со досегашниот рекорд. Гледано за цела Европа, ова беше трет најтопол септември.
Долготрајната суша доведе до рекордно ниски водостои во одредени делови на големите европски реки, вклучувајќи ги Рајна, Дунав, Висла, како и француските реки Гарона и Дордоња. Поради ниските водостои во неколку европски земји се појавија проблеми со речниот сообраќај, снабдувањето со вода и земјоделството, објави „Коперникус“.
Истовремено, површината на морскиот мраз околу Антарктикот го достигна третиот најмал зимски максимум откако постојат мерења. Станува збор за најголемата површина што морскиот мраз околу Антарктикот ја достигнува за време на зимата на јужната полутопка.
Директорот на „Коперникус“, Карло Буонтемпо, изјави дека по исклучително топлото лето во делови од Европа повторно се забележани „исклучително високи температури“. „Повторно имаме низа месеци со температури повисоки од 1,5 степени Целзиусови, а со оглед на тоа што силниот феномен Ел Нињо и понатаму се интензивира, веројатно таквиот тренд ќе продолжи и во текот на 2027 година“, рече тој.
Што значи границата од 1,5 степени?
Ел Нињо е природна климатска појава поврзана со затоплувањето на површинските води во дел од Тихиот Океан, која може дополнително да ги зголеми глобалните температури и да влијае врз временските прилики ширум светот. Буонтемпо предупреди дека надминувањето на границата на затоплување од 1,5 степени, која како цел ја постави Парискиот климатски договор, беше „само прашање на време“.
„Колку ќе ја надминеме таа граница и колку тоа ќе трае, сè уште зависи од нас“, рече тој.
Парискиот климатски договор беше усвоен во 2015 година, а го прифатија 195 држави и други страни. Со него земјите се обврзаа да настојуваат да го ограничат растот на просечната глобална температура на значително помалку од два степени во однос на прединдустрискиот период, со цел затоплувањето да не надмине 1,5 степени.
Важно е да се напомене дека еден или неколку месеци со температури повисоки од таа граница не значи дека целта на Парискиот договор е веќе трајно надмината. Тој се однесува на долгорочното глобално затоплување, а не на температурата на поединечен месец.
