На 31 август 1990 година, во Кронпринцен палатата во Источен Берлин, министерот за внатрешни работи на Сојузна Република Германија, Волфганг Шојбле, и државниот секретар на ГДР, Гинтер Краузе, го потпишале Договорот за обединување на Германија. Документот, долг речиси 900 страници, ги регулирал правните детали за пристапувањето на ГДР кон Сојузна Република Германија, а обединувањето стапило во сила на 3 октомври истата година.
Германија по војната: земја поделена на четири
По поразот на нацистичка Германија во Втората светска војна, победничките сојузници ја поделиле земјата на четири окупациски зони, под контрола на САД, Обединетото Кралство, Франција и Советскиот Сојуз. Поделбата била потврдена на Потсдамската конференција, одржана од 17 јули до 2 август 1945 година. Трите западни зони постепено се обединиле меѓу 1946 и 1949 година, додека советската зона тргнала по свој политички пат.
На 23 мај 1949 година, во западниот дел била прогласена Сојузна Република Германија. Неколку месеци подоцна, во октомври 1949 година, Советскиот Сојуз ја основал Германската Демократска Република во својата окупациска зона. Берлин, сместен длабоко во советската зона, бил поделен на западен и источен дел, поставувајќи ги темелите на подоцнежната поделба на градот.
Ѕидот што никнал за една ноќ
До 1961 година, повеќе од 2,6 милиони луѓе ја напуштиле Источна Германија преку Западен Берлин. За да го запре масовното иселување, владата на ГДР на 13 август 1961 година почнала да го гради Берлинскиот ѕид, првично со бодликава жица.Ѕидот на крајот достигнал должина од околу 155 километри и висина од 3,6 до 4 метри, а бил обезбедуван со стотици стражарски кули.
Берлинскиот ѕид ги делел Источна и Западна Германија 28 години и еден ден. За тоа време, роднини и пријатели останале одделени, а градот бил пресечен со бетон, бодликава жица и вооружена стража.
Обиди за бегство и цена во животи
Илјадници луѓе се обидувале да преминат на Запад. Некои копале тунели под ѕидот, други скокале од прозорци на згради што се наоѓале веднаш до него, а трети измислувале импровизирани начини за бегство. Историчарите проценуваат дека повеќе од 140 луѓе загинале при обидите да го преминат Берлинскиот ѕид, иако точниот број никогаш не бил целосно утврден.
Меѓу последните жртви бил инженерот по електроника Винфрид Фројденберг. Во март 1989 година, само осум месеци пред падот на ѕидот, тој се обидел да прелета над бетонската бариера со балон, но паднал во западниот дел на градот и загинал. Тој се смета за последната жртва на Берлинскиот ѕид.
„Ich bin ein Berliner“: Кенеди во поделениот град
На 26 јуни 1963 година, американскиот претседател Џон Ф. Кенеди го посетил поделениот Берлин и во својот говор ја изговорил познатата реченица „Ich bin ein Berliner“. Со неа сакал да покаже дека Западот стои во солидарност со жителите на градот.
Само две години по подигањето на она што тогаш било нарекувано „ѕид на срамот“, реченицата влегла во колективната меморија на Берлин.
Ноќта кога ѕидот падна
По речиси три децении поделба, политичките промени во Источна Европа довеле до пресврт. На 9 ноември 1989 година, источногерманските власти ги отвориле граничните премини, а илјадници граѓани се упатиле кон ѕидот. Со чекани и метални прачки почнале да ги уриваат неговите делови.
Падот на Берлинскиот ѕид станал симбол на крајот на поделбата на Европа и на почетокот на процесот што ќе доведе до повторното обединување на Германија.
Потпишување во Кронпринцен палатата
По падот на ѕидот, преговорите за правните детали на обединувањето официјално започнале на 6 јули 1990 година. Договорот бил потпишан на 31 август 1990 година во Кронпринцен палатата на булеварот Унтер ден Линден во Источен Берлин, откако истото утро бил одобрен од германскиот сојузен кабинет и од Министерскиот совет на ГДР.
На церемонијата присуствувал и премиерот на ГДР, Лотар де Мезиер, кој договорот го оценил како „успех за демократијата“.
Речиси 900 страници и последните ноќи пред потпишувањето
Договорот бил разработуван низ 42 нацрти, а последните детали биле усогласувани до ноќта пред неговото потпишување. Патот до потпишувањето бил забрзан на 23 август 1990 година, кога Народната камара на ГДР, со 294 гласа од 363 присутни пратеници, го определила 3 октомври 1990 година за датум на пристапување кон Сојузна Република Германија.
Договорот бил вториот меѓудржавен договор склучен меѓу двете германски држави пред обединувањето, по Договорот за економска, монетарна и социјална унија.
Стапување во сила и Ден на германското единство
Народната камара на ГДР и германскиот Бундестаг го ратификувале договорот на 20 септември 1990 година, а тој стапил во сила девет дена подоцна. На 3 октомври 1990 година, петте новоформирани сојузни покраини на поранешната ГДР, заедно со Берлин, официјално се приклучиле кон Сојузна Република Германија.
Тој датум денес се одбележува како Ден на германското единство и е државен празник во Германија.
Германија денес, најголем трговски партнер на Македонија
Три и пол децении по обединувањето, Германија останува најзначаен трговски партнер на Македонија. Повеќе од 150 германски компании работат во земјава и вработуваат над 22.000 лица, покажуваат официјалните податоци на Владата.
